was successfully added to your cart.

Winkelmand

Leven in het ‘nu’, doe jij dat genoeg? Eens afstappen van die automatische piloot en ècht volledig aanwezig zijn bij wat je doet? Die immer aanwezige maalstroom aan gedachten even latend voor wat het is? Met andere woorden, ben jij mindful?

Vaak zijn we met onze gedachten in het verleden of in de toekomst. Veel dingen doen we automatisch zoals douchen, autorijden en ook eten doen we vaak zonder er echt van te genieten. Ondertussen dwalen onze gedachten af: boodschappenlijstjes, onze telefoon, werk, die ruzie met een vriend of dat feestje waar we nog van alles voor moeten regelen. Hierdoor zitten we veel ‘in ons hoofd’ en missen we een groot deel van de dag. Ervaringen worden een stuk levendiger en intenser door er onze volle aandacht aan te schenken. Wie met aandacht leeft heeft meer oog voor het kleine geluk, en is dus ook gelukkiger. Niet gek dat velen van ons in de mindfulnessboeken, -trainingen en -oefeningen duiken. Maar wat blijkt: we kunnen het veel dichter bij huis zoeken. Kinderen zijn onze beste leermeesters!

Vorig jaar werd ik moeder. En daarmee heb ik ineens een mini-mensje in huis wat de simpliciteit des levens dagelijks dicteert. Mijn dochter weet namelijk nog niet hoe de wereld werkt en dat is nu precies haar grootste kracht!

De allerkleinsten maken het zichzelf graag gemakkelijk. Ze oordelen niet. Niet over zichzelf, niet over een ander, niet over de wereld. Er bestaat geen dik of dun, zwart of

wit, rijk of arm. Ze maken zich ook niet druk over hoe een ander over ze denkt: geen onzekerheid, geen schaamte en geen stress. Ze accepteren de wereld om hen heen voor wat die is. Je kunt je voorstellen dat als je over al dit soort dingen niet hoeft te piekeren er enorm veel ruimte over blijft om te ervaren en te genieten. En dat doen ze!

Voor een kleintje is alles fascinerend. De meest suffe dingen zijn ongekend interessant: kijken naar een knuffeltje, een gezicht, zonnestralen, waterdruppels of zelfs een schaduw. Ook wanneer ze dit tig keer opnieuw zien. Voor hen niet die continue hunkering naar iets nieuws, ze zijn goed in herhaalbaarheid en ‘niets doen’, en zullen de laatste zijn om zich daar schuldig over te voelen. Sterker nog, ze genieten ervan! Zij zien namelijk de dingen die wij al tijden niet meer hebben gezien, misschien nooit zagen of voor lief namen. Zij weten het ‘niets doen’ ten volle te benutten door al hun zintuigen te gebruiken.

Het moederschap doet me beseffen dat we allemaal druk zijn met hetgeen we onze kinderen willen leren, maar laat het ons niet blind maken voor wat we juist van hèn kunnen leren! Op dit moment probeer ik als moeder zowel lerares als leerling te zijn. Mijn dochter leert mij het kleine geluk te waarderen en het verleden of de toekomst wat vaker te laten voor wat het is. Ik probeer haar te helpen haar omgeving te ontdekken, te laten voelen dat ze veilig is en dat er van haar gehouden wordt…. Èn te leren dat slapen bij voorkeur s’nachts gebeurt, maar daarin lijkt ze vrij hardleers.

Leave a Reply